Proxmox VE kurulacak dedicated sunucu seçilirken yalnızca çekirdek ve RAM sayısına bakmak yeterli değildir. Sanal makinelerin iş yükü, depolama modeli, yedeklilik hedefi, ağ topolojisi ve büyüme planı birlikte ele alınmalıdır. Proxmox üretim ortamları için kaliteli sunucu donanımı önerir; değerlendirme amaçlı minimum değerler üretim kapasitesi olarak kullanılmamalıdır.
1. İş yükü envanteri çıkarın
Önce çalışacak VM ve container sayısını, her birinin minimum/tepe CPU, RAM, disk kapasitesi, IOPS ve ağ ihtiyacını belirleyin. İşletim sistemi güncellemesi, yedekleme, snapshot ve canlı taşıma sırasında oluşan ek yük için pay bırakın. Toplam vCPU sayısını fiziksel çekirdek sayısına bölmek tek başına doğru boyutlandırma değildir; CPU nesli, saat hızı, NUMA yapısı ve iş yükünün eşzamanlılığı sonucu değiştirir.
2. CPU seçimi
- KVM için 64 bit Intel VT-x veya AMD-V desteği gerekir.
- PCIe passthrough planlanıyorsa Intel VT-d veya AMD-Vi/IOMMU desteği doğrulanmalıdır.
- Veritabanı ve oyun gibi tek çekirdek hassas iş yüklerinde saat hızı ve gecikme önemlidir.
- Yoğun konsolidasyonda çekirdek sayısı, bellek kanalı ve güç tüketimi birlikte değerlendirilmelidir.
- Cluster içinde canlı taşıma yapılacaksa CPU özellikleri ve nesiller arası uyumluluk önceden test edilmelidir.
3. RAM hesabı
Toplam guest RAM’ine Proxmox servisleri, kernel, dosya sistemi önbelleği ve operasyon payı eklenmelidir. Ballooning kapasite planının yerine geçmez. ZFS ve Ceph ilave bellek kullanır; Proxmox dokümanındaki güncel öneriler kullanılan veri miktarı ve servis sayısına göre uygulanmalıdır. Üretimde ECC RAM tercih edilmesi veri bütünlüğü açısından önemlidir.
4. Depolama: donanım RAID mi, ZFS mi?
Bu seçim en kritik konulardan biridir. Donanım RAID kullanılacaksa battery/flash-backed write cache ve üretici destekli diskler gerekir. ZFS veya Ceph kullanılacaksa disklerin doğrudan işletim sistemine görünmesi gerekir; Proxmox, ZFS ve Ceph’in donanım RAID denetleyicisinin arkasında kullanılmasını önermez. HBA/JBOD modu, disklerin SMART verileri ve hata davranışı test edilmelidir.
- İşletim sistemi diski: Ayrı ve yedekli tasarım yönetimi kolaylaştırır.
- VM depolaması: Kurumsal SSD/NVMe ve power-loss protection yoğun yazma yüklerinde önemlidir.
- ZFS: Mirror/RAIDZ seçimi performans, kapasite ve yeniden oluşturma süresine göre yapılır.
- Ceph: Tek sunucu özelliği değildir; birden fazla node, ayrı diskler ve uygun ağ tasarımı gerektirir.
- Yedek: RAID/ZFS replication, bağımsız ve geri yüklemesi test edilmiş yedek yerine geçmez.
5. Ağ kartı ve port planı
Yönetim, VM trafiği, Corosync, storage ve backup trafiğini aynı tek portta toplamak darboğaz ve arıza alanı oluşturabilir. Proxmox üretimde yedekli multi-gigabit NIC’ler önerir. Cluster için Corosync ağı düşük gecikmeli ve kararlı olmalıdır. Ceph veya yoğun canlı taşıma kullanılacaksa storage trafiği için ayrı 10/25 Gbit ağ gerekebilir; kesin hız ölçümle belirlenmelidir.
6. Uzak yönetim ve güç
iLO, iDRAC veya IPMI benzeri bant dışı yönetim; işletim sistemi açılmadığında konsol, güç ve sanal medya erişimi sağlar. Yönetim arayüzü internete açık bırakılmamalı, ayrı yönetim ağı/VPN, güçlü kimlik doğrulama ve güncel firmware kullanılmalıdır. Çift PSU varsa A/B enerji beslemesinin gerçekten farklı hatlara bağlandığı doğrulanmalıdır.
7. Tek node mu cluster mı?
Tek node, sanallaştırma sağlar ama host arızasına karşı HA sağlamaz. Güvenilir HA quorum için genellikle üç oy üyesi planlanır. İki node tasarımında qdevice ve arıza senaryoları ayrıca değerlendirilmelidir. Proxmox cluster kurulumu yapılmadan önce aynı sürüm, zaman senkronizasyonu, isim çözümleme ve ağ gereksinimleri hazırlanmalıdır.
Örnek satın alma kontrol listesi
- CPU sanallaştırma/IOMMU özellikleri
- ECC RAM kapasitesi ve boş slot
- Disk türü, DWPD/PLP ve yedeklilik
- RAID/HBA çalışma modu
- En az iki uyumlu NIC ve port hızı
- iLO/iDRAC/IPMI erişimi
- Çift PSU ve enerji limiti
- Yedekleme hedefi ve restore testi
- Cluster büyüme planı
- Kernel/firmware uyumluluğu
Dedicated sunucu çözümleri karşılaştırılırken bu liste teknik gereksinim belgesi olarak kullanılabilir.